Eastbound and Down (TV): Ένας αληθινός ήρωας

Sunday, October 17, 2010

| |
Ο Kenny Powers είναι ένας αμερικάνος ήρωας. Δεν ξέρω αν είναι σπουδαιότερος απ' τον Ricky Bobby ή τον Ron Burgundy, αλλά σίγουρα είναι σπουδαίος μέσα απ' τη δική του οπτική για τον κόσμο. Ποια είναι αυτή; Το ωμό του ταλέντο θα έπρεπε να είναι αρκετό όχι μόνο για να έχει μια ευκαιρία να βρεθεί στην κορυφή, αλλά να την κατακτήσει κιόλας και να μείνει εκεί για πάντα. Ο Kenny Powers ακούει τις συμβουλές που ο ίδιος δίνει στους άλλους μέσα απ' το audio-book του και δεν μπορεί να καταλάβει τι πήγε λάθος και δεν τον λατρεύει όλη η Υφήλιος, δηλαδή η Αμερική. Μοιράζει κωλοδάχτυλα κι έχει μια απάντηση για όλα, αλλά δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την επιστροφή στο κωλοχώρι απ' όπου έφυγε θριαμβευτής. Η περιπέτειά του προς την αυτογνωσία και την επάνοδό του στο επαγγελματικό μπέιζμπολ, μόλις άρχισε...

Το Eastbound and Down είναι η σειρά που βγήκε απ' τη συνεργασία των Jody Hill, Ben Best, Danny McBride, David Gordon Green, Will Ferrell και Adam McKay. Σε όποιον δε λένε τίποτε αυτά τα ονόματα, μπορεί να συνεχίσει να ζει ήσυχος στο σκοτάδι που έχει φτιάξει για την άχρωμη ζωούλα του (συναγερμός αστικού πατερναλισμού). Σε όποιον πάλι λένε κάτι, μπορεί να τρέξει αμέσως και να βρει όλα τα επεισόδια του έπους που αποτελεί η ζωή του Kenny Powers για να γεμίσει κι άλλες ώρες με ασήμαντα έργα σπαταλημένου ανθρώπινου πνεύματος.

Ακολουθούν λίγα λόγια απ' τους εμπνευστές:

Από συνέντευξη του Danny McBride στο NYMag:

Is there anything that's off-limits for Kenny Powers? Have you ever talked with [co-creator] Jody Hill about drawing foul lines? Could Kenny kill a guy?
We honestly let Kenny Powers lead. We don't have any sort of boundaries. Jody and I have a very fucked-up sense of humor, so it takes a lot for us to feel like something is too far. We don't really set out to try to make things that are fucked up, but Kenny Powers can do pretty much anything he wants, so that entails everything that becomes fucked up.
Have you ever filmed anything and cut it because it felt like too much?
We haven't. The things that we ever cut out of the show have never been content. It's only been, like, because the episode's too long and we need to trim it down. Yeah.

Από συνέντευξη του Jody Hill στο Slashfilm:

Obviously, when you first came up with the show you guys couldn’t gauge the cultural impact Kenny would have, if any. But, I mean, now there are writers from The New Yorker attempting to explain why they dig the show, and you have these drunken plebes running around getting arrested in Kenny Powers T-shirts at baseball games. A lot of different types of people have connected with this character and the show…

Jody Hill: Yeah, that photo with the butt-crack is amazing. (linked above) It’s crazy that this show has taken off. I certainly didn’t expect it. I mean, The Foot Fist Way, people didn’t exactly flock to the theater to go see it. And even Observe & Report, it did well, but it didn’t become this huge blockbuster. So, [Eastbound] is our first thing that has taken off, and right now, that’s a good feeling, it’s good to have that. I’ll admit. It runs the full-spectrum. One thing I hear a lot, especially from writers, is that they didn’t expect the show to be emotional. And I think that’s the thing that keeps people coming back to it. We designed the show to have these redneck jokes that are the gateway, you know—big side-splitting laughs—but we take our time building any change with the character. We didn’t want it to be a quick change, like [My Name is] Earl or something. We are a lot more subtle. We wanted it to feel like a three-hour movie, so we structured it like a movie arch—it’s about one bigger thing—rather than in each episode this guy becomes a “new man.” But, you’ve seen it, and that’s one of the things we thought was really funny: Kenny is always talking about how he’s mastered these lessons, but he never learns the lessons. Instead, he just allows the lessons to make him feel however he wants to.